Van lid naar voorzitter

Hans Hermans over hoe de VNJJ jazzpodia en -festivals versterkt

 

Hans Hermans is sinds de zomer van 2026 voorzitter van de VNJJ. Hij heeft de VNJJ leren kennen tijdens het lidmaatschap van de Kultuurwerkplaats bij de vereniging. Hij heeft enorm veel aan het lidmaatschap gehad en maakt zich nu hard voor een sterkere jazzcultuur in Nederland. Zowel op politiek als verbindend vlak. In een interview geeft hij een enthousiast inkijkje in zijn jazzfascinatie en de VNJJ.

 

Die heb ik te danken aan mijn goede vriend Sander Grande, programmeur van North Sea Jazz Festival. Dertig jaar geleden nam hij mij mee naar het festival. Sindsdien, op één jaar na, heb ik het festival nooit gemist.

Muziek is één van de belangrijkste dingen in mijn leven. Toen ik zag wat er bij jazz gebeurt als je live op een podium staat: niet volgens een partituur speelt, maar heel erg

reageert op elkaar en daarin de ruimte neemt om te improviseren. Ik was gewoon verkocht. Sander introduceerde mij bij Tony Overwater. Ik ben van beroep documentairemaker en toen is het zo gelopen dat Tony nu muziek bij mijn documentaires schrijft en dit andere jazzmuzikanten laat uitvoeren. Daar komen eigenlijk de twee liefdes van mijn leven, muziek en beeld, bij elkaar.

We hadden al meer dan dertig jaar een kleine bioscoop die we volledig draaien met vrijwilligers. Zeven jaar geleden begonnen we ook met het organiseren van jazzconcerten, omdat we van jazz houden en onze zaal een prachtige akoestiek heeft. Dit op basis van fair pay, met ons spaargeld als achtervanger. Gelukkig is het een succes geworden!

Wat we ontdekten was dat we van veel geen weet hadden: Hoe werkt het met gages? Hoe gaan onderhandelingen met agent of muzikant? Of technisch: backline

apparatuur, boekingsformulieren. Maar ook subsidies. Toen kwamen we gelukkig Loek Laarman, voormalig penningmeester van de VNJJ, tegen bij een jazzconcert in Arnhem. Hij adviseerde ons lid te worden. Zo vergaarden we heel veel kennis over onder andere subsidieregelingen van het Fonds Podiumkunsten en kregen we een toekenning voor de SKIP-subsidieregeling. Maar ook de programmeursapp die we hebben, zodat we elkaar bijvoorbeeld kunnen ondersteunen als iemand een tour boekt. Ik ben echt super blij dat we lid zijn geworden!

Ik hoop absoluut te verbinden, maar dat is eigenlijk niet hard nodig. Ik ervaar het als een club waarbij heel veel leden elkaar al vaak zien. Wel wil ik de opkomst bij de algemene ledenvergaderingen vergroten. Die is soms best laag, terwijl iedereen die komt na afloop altijd erg enthousiast is. Het is slechts een paar keer per jaar en je hebt een middag/avond waar je veel aan hebt. En het is ook nog eens gewoon echt heel gezellig!

Ik zie lobby richting politiek en andere actoren als mijn hoofdtaak. Samen met andere bestuursleden zijn we daar in de afgelopen maanden al druk mee geweest. Gesprekken met Fonds Podiumkunsten, Platform Acct over fair pay, VSCD en VNPF. Ik voel wel dat wij de stem zijn van heel veel jazzpodia in Nederland. Die wil ik graag vertegenwoordigen. Zowel richting politiek, maar ook richting muzikanten.

De belangrijkste uitdaging is dat we meer financiële middelen krijgen vanuit de politiek om podia te ondersteunen. Nu worden de makers vooral gesubsidieerd, wat goed is! Alleen tegelijkertijd hoor je ook van makers dat er steeds minder speelplekken zijn. Het cultuurpotje van 2029 wordt nu al in wet gegoten. Onlangs hebben we bij de minister gepleit dat de speelplekken moeten kunnen blijven bestaan.

En anderzijds ook de roep om fairpay. Dat vinden we allemaal belangrijk, maar een zaal heeft maar een bepaalde capaciteit en vaak ook de nodige kosten. Om dan fair pay te betalen zonder subsidie, is voor veel leden heel lastig. We hoorden de urgentie van de leden: “Als onze subsidie wegvalt, weten we niet of we nog door kunnen gaan.” Als

een lid stopt, dan vallen er gewoon weer een stuk of 12 jazzconcerten weg.
Wat ik ook belangrijk vind, is dat we leden door het hele land verspreid hebben. Voormalig bestuurslid van de VNJJ Mijke Loeven (directeur BIMHUIS) zei altijd: “Die kleine podia vormen samen een soort humuslaag waarin de jazz kan groeien.” Er komt ongelooflijk veel talent van de academies. Ook heel veel buitenlandse talenten komen in Nederland studeren. Zij moeten spelen en kunnen niet meteen grote zalen uitverkopen. Wat is er nou toffer als je van Zeeland tot Friesland kan spelen als beginnend artiest?! Met maar een klein beetje financiering kan je hen een speelplek bieden.

Wanneer eerder benoemde doelen behaald zijn. En als we gewoon met zijn allen hele toffe jazzconcerten mogelijk blijven maken. Met en voor elkaar! Als we met alle leden onze liefde voor de jazz kunnen blijven beleven. Niemand doet dit om er rijk van te

worden. Of het nu gaat om Tivoli Vredenburg of Jazz in Wageningen. Dit zijn allemaal mensen die gek zijn op die muziek en het super tof vinden een plek te bieden waar talentvolle muzikanten hun muziek kunnen laten horen.